Poppen

Het maken van poppen, of eigenlijk kleine op zichzelf staande figuren, is een verlenging van wat ik tijdens schetsen ondervindt.
Schilderen en tekenen is het mooiste wat er is. Figuren die in je hoofd zitten op papier kunnen zetten is al een opgave op zichzelf
En je bent vol verukking als dat gelukt is, maar dan gaat het knagen. Het moet in 3d,  is dan de oplossing.  En die oplossing vindt je in het maken van dit soort creaturen en poppen. En de trein gaat als maar verder. Een statisch figuur die niet kan spreken is zonde. Vervolgens ben je bezig met steeds meer dingen te bedenken om je creatie zoveel mogelijk leven in te blazen. Ik weet eigenlijk wel zeker dat als je je hieraan overgeeft en er een pop tegen je praat dat je al gauw denkt het met een echt persoon te doen te hebben. Een pop die ik gemaakt heb voor een optreden, genaamd kranoch, is een akelig kereltje en daarvan lopen me nu nog de rillingen over het lijf. Bekijk maar eens de foto's. En laten we wel wezen, het komt uit jezelf,  maar zodra er mee gespeeld wordt,  is het iemand  anders.